Anna en de cake
Het ‘avontuur’ begon gisteren, het lief was hele dag naar laundry day en ik vond dat ik me dan ook mocht gaan uitleven. Uitleven met een vriendin op de meir en dan vooral in den hema en den h&m. Mijn kinders hebben weer wat nieuwe kleren, amai. Maar in die eerst genoemde winkel kocht ik meer dan alleen kleren, ik kocht ook kleine cakevormpjes. Rood met witte stipjes, hema-fans zullen ze wel kennen.
Toen ik vanmorgen mijn aankopen toonde aan het -redelijke beprakte- lief was zijn eerste reactie: “Anna die cakevormpjes, meent ge dat nu, ik ben er zeker van dat die binnen een half jaar hier nog liggen. Gij.Maakt.Geen.Cake.”. Terwijl ik een reactie verwacht had in de vorm van “Anna die kleren, meent ge dat nu, nu zijn we zeker in staat om half Deurne van een nieuwe outfit te voorzien”.
Maar door die opmerking van het lief kreeg ik weer die geweldige neiging om te bewijzen dat ik die wél zou gebruiken. Als was het maar om daarna te kunnen zeggen “ha, ziede wel”, dat geeft me voldoening. Beetje triest, i know.
Dus ging ik aan de slag. Beestig eenvoudig recept gevonden, je moet al haast een (kampi)oen zijn om iets mis te doen lopen, en als ik -de anti-kok- dat zelfs al zeg, zal dat ook wel zo zijn! Ik moest meteen aan Tamara en haar cake-probleem denken, vandaar ook dat ik er over blog. Het recept vind je bij de koekjesfee
wat hebben we geleerd:
1) in de reeks ’How To Impress Your Children’ kan cakejes bakken wel tellen. Toen ze daarstraks voor de eerste keer met 5 aanwezig waren en ze warme verse cakejes voorgeschoteld kregen, wisten ze niet waar ze het hadden. Menno zei zelf “wow mama, door die vormpjes is je cake EINDELIJK eens lekker”
Wat zeggen ze vaak over die kindermond? Dat daar de waarheid uit komt of dat er niet naar geluisterd moet worden?
2) die kookschort die ik van mijn mama met kerst kreeg was dan toch niet zo’n onnuttig-onding-dat-meteen-in-de-kast-verdwijnt-om-er-nooit-meer-uit-te-komen want nu hangen mijn kleren tenminste niet vol met bloem, suiker, eiers en andere kookresten.
3) Boter niet smelten, stond er in dat recept. Dat is toch echt wel het onnozelste dat je kan doen, ongesmolten boter in uw deeg gooien. Dat duurt zolang eer dat het plat is! Ik snap het nut er niet van, de volgende keer pak ik toch weer braaf mijn microgolfoven zenne. Zijt maar gerust.
4) Het recept was voor 12 cakejes en ik heb er ook effectief twaalf gemaakt. De eerste keer dus dat ik niet de helft van het deeg al op voorhand opat. En dat allemaal door de misselijkheid die Otje met zich meebrengt. Cool.
5) het is wel opvallend dat ik niet veel eet tegenwoordig, onze koekenkast is nog nooit zo gevuld geweest. Ook nu liggen er nog een paar cakejes in de keuken (terwijl die normaal allemaal op zouden zijn). Klein beetje confronterend eigenlijk.
‘t Zou mij al niet lukken. Wij hebben geen gewone oven.
Alvast proficiat met uw eerste baksel om hem eens een poepie te laten ruiken.
zapnimf
06/09/2009 op 19:09
Wauw, ik ben onder de indruk
Dat zijn een van de eerste dingen die ik ga doen als wij ooit een oven hebben. Tegen dat we ooit eens aan de keuken beginnen te verbouwen dus… Ge moogt zo’n overblijvertje trouwens gerust opsturen ze. Het zou perfect smaken bij mijn taske thee met honing!
Karen
06/09/2009 op 19:19
Maar proficiat Anna, niet te doen !!!
Hier hebben we ook de rode-met-witte-stippen cupcake-vormpjes omdat ze super cute zijn haast te mooi om te gebruiken haha. Ik bak regelmatig voor mijn lactose-intolerante meiden, zo hebben ze ook eens een lekker cakeje zonder ziek te worden.
Ik mag woensdag trouwens een heus insiders-herta-kant-en-klare-cake-deeg-pakket gaan afhalen !!! Tijd voor een cake-party want er is een versheidsdatum op die dingen ;o)
buddykids
06/09/2009 op 19:57
Shoppen voor de kleinmannen, da’s pas leutig !
Ik ga me deze week ook wagen aan cake-bakkerij – ‘t is de laatste week van ons oudste spook in de guarderia – jammer dat er hier gene hema is…
miestaflet
06/09/2009 op 20:12
Oeh! Een stap verder weg van de anonimiteit?? De helft van mijn familie woont in Deurne! Zal ik de adressen dan doorgeven aan uw Lief voor die kleren?
Of nee, voor de cakejes misschien! :p
Katrien
06/09/2009 op 20:41
@Katrien :het is niet dat ik mijn kleren aan deurne schenk, dat ik er zelf ook woon he:)
Wie weet heb ik gewoon heel veel sympathie voor dat deel van Antwerpen. Ge weet da nooit natuurlijk:)
annava
06/09/2009 op 21:43
Wel leuk he, als je baksels gelukt en lekker bevonden worden!
Het recept komt alleszins op het lijstje ‘mogelijke-bakrecepten-voor-de-oudste-haar-verjaardag’. Merci voor de tip!
En morgen toch eens de Hema passeren voor die bakvormpjes
Tamara
06/09/2009 op 21:50
Blabla!
‘t Is waar Anna, ‘t is waar… Maar geef toe, ‘t is toch een schoon suggestie, niet?
Kan ook zijn dat jullie een zéér schraal gedacht aan Deurne overhouden en menen dat menig mens daar wel wat extra kledij kan gebruiken. (Okee, toegegeven, misschien is dat ook zo in sommige delen.)
Katrien
06/09/2009 op 23:27
@Katrien: moeha! Inderdaad, den helft van Deurne heeft toch een vrij hoog schraalheidsgehalte, dat is toch bangelijk!
annava
07/09/2009 op 09:50
ik heb zo eens koekjesvormen gekocht. ‘t lief lachte vrolijk. half jaar later lachte hij er weer om. ik dus koekjes bakken. zonder suiker, met stroop, was niet eenvoudig. slechts de helft werd opgegeten. de rest gaf ik weg.
ysabje
07/09/2009 op 00:08
Die heb ik ook, die vormpjes
En ik heb ook een vree simpele klaarmaakmanier, als t maar lekker is.
Oh ja ik mix de boter, na dat ik zeer gefrustreerd er al veel te lang op had zitten duwen, roeren, en noem-maar-op
fozke
07/09/2009 op 11:34
Schop eens keet met een cake!
Was getekend
vandepotgerukte
07/09/2009 op 14:06
lol @ Menno, hahaha!
Nina
07/09/2009 op 21:15
Deze heb ik geleerd van Lognes en pas ik gretig toe: ik neem lopend bakboter. Gemakkelijk jong! Maar laat het een echter bakker niet horen…
elke
08/09/2009 op 00:27
een echte, bedoel ik
elke
08/09/2009 op 00:27
[...] door medebloggers heb ik me ook gewaagd in cupcake-land. De éne lading met behulp van het recept van de Koekjesfee ; [...]
Adios Luz! « Miestaflet
11/09/2009 op 13:56
[...] in van die witte cupcakepapiertjes met gekleurde suikerdingetjes erover. Een idee gepikt van hier, hier en hier. Enkel dat en geen extra cadeautje of [...]
Geen kleurig zakje « Onze patatjes
16/09/2009 op 14:22
[...] dank aan de koekjesfee voor het lekkere recept, met dank aan Anna voor de link, met dank aan lichtindeduisternis voor de SOS Piet-email-interventie en met dank aan Miestaflet [...]
Cakejes en een prinsessenkroon. « Onze patatjes
25/09/2009 op 22:55
[...] een bericht achter » Mijn laatste bericht van dit jaar is tevens wel een speciaal bericht. Na de cake maak ik nu een echte Brownie én ik ga het recept geven ook, maak dat mee, dat had je niet zien [...]
Anna en de Brownie « Pulp and non-fiction
30/12/2009 op 19:04